شنبه بیست و هشتم بهمن 1385
از حاتمی کیا تا حاتمی کیا
سینمای ایران دارای تقسیم بندی های زیادی است.مثلا می گویند سینمای قبل از مرحوم فردین و بعد از آن.یا سینمای مسعود کیمیایی و بعد از آن. سینمای قبل از فیلم گاو و بعد از آن.سینمای فیلم دختر لر و بعد از آن!
فکر می کنم بهترین تقسیم بندی(با این که کلا تقسیم بندی را جز در موارد خیلی قوی و استثنائی قبول ندارم!)سینمای قبل از انقلاب و بعد از انقلاب است.سینمایی که به علت شرایط جامعه به سینمای جنگ نیز پیوند می خورد.سینمایی که با کارگردان های جوان و خوشفکر شکل گرفت و استفاده از همه امکانات دولتی ،اجازه رشد تفکر و در نتیجه ساخته شدن فیلم را در پی داشت.ابراهیم حاتمی کیا ،یکی از طلایه داران این نسل پیشرو است ....
سوشیانس
ادامه مطلب
پنجشنبه نوزدهم بهمن 1385
مغضوب در داخل/ محبوب در خارج!
عده زیادی در داخل کشور، جعفر پناهی را شناخته شده ترین کارگردان این روزهای سینمای ایران قلمداد می کنند. کارگردانی که با وجود داشتن 5 فیلم بلند در کارنامه اش هنوز نتوانسته فیلمهایش را به نحوی شایسته در داخل ایران به نمایش بگذارد.بادکنک سفید ، آینه ، دایره ، طلای سرخ و آفساید هر یک به دلایل متعددی مورد بی مهری مسئولان سینمایی کشور قرار گرفتند. شاید بزرگترین عاملی که باعث عدم صدور مجوز نمایش برای آثار او شده است. نگاه تند و تیز و لحن صریح و بی پرده فیلمهایش باشد که بیشتر به معضلات اجتماعی به خصوص آنهایی که مربوط به زنان هستند؛ می پردازد.
تیموتی
ادامه مطلب
پنجشنبه دوازدهم بهمن 1385
آینه ای برابر آینه ات می گذارم...
بیش تر، آن دسته از علاقه مندانِ سینما و منتقدینی که از شنیدن نام آندره ی تارکوفسکی منزجر می شوند، قسمتِ عمده ی خُرده هایشان را به فیلم آینه می گیرند. با این شکایات که : فیلمی بی در و پیکر و دشوار و بی معنا بود.
روزی رخصتی پیش آمد تا با یک نفر از این دوستان به صحبت بنشینم. و بررّسی کنم که اگر این فیلم را دوست ندارد. دلیلش بد بودن فیلم است. یا خوب نبودن فیلم( منظورم این بود که آیا به غیر از نیافتن نکات مثبت ، نقطه ی منفی دیگری یافته ای؟). و بعد از دقایقی دریافتم که او حتّی داستانِ ساده ی فیلم را درست متوّجه نشده ، نتوانسته شخصیّت های فیلم را از هم تفکیک کند و سکان های تک رنگ و نماهای رنگی فیلم را از هم متمایز بپندارد.
انیس
ادامه مطلب
شنبه هفتم بهمن 1385
روایتی دیگر
بار ها شده که به حقیقت فکر کردم.آیا حقیقت همان چیزی است که عیان است؟آیا هر آن چه که خبرگزاری ها و کتاب ها در مورد گذشته نوشته اند و می نویسند ممکن است دروغ محض باشد؟سال ها پیش وقتی مشغول خواندن کتاب پاییز پدر سالار اثر گابریل گارسیا مارکز بودم همین فکر به ذهنم رسید.که آیا آن چه را که می گویند و به ظاهر می بینیم حقیقت دارد؟آیا آن چیز هایی که از استالین و لنین و چگوارا برایمان گفته شده درست است؟و هزار سوال مشابه دیگر.انسان موجودیست که ذاتا به دنبال یافتن حقیقت است.برایش مهم است که واقعیت چه است.اما کار وقتی پیچیده می شود که اعتمادی به تاریخ نگاشته شده و گفته شده نداشته باشی ولی سخت دنبال حقیقت باشی.آنوقت است که حتی در مورد کوچکترین اتفاقات تاریخی دچار تردید می شوی.
دیوید
ادامه مطلب
چهارشنبه چهارم بهمن 1385
کاش یک نفر بیش تر...
درباره اين فيلم سه ساعته سياه و سفيد كه دليلش تضاد تيرگي و روشني آدم هاي فيلم است و هوشمندانه تصميمگيري شده است چه ميتوان گفت؟ استیون اسپيلبرگ (كارگردان فيلم) دست به آزموني بزرگ زده است. او گفته بود مدت ها تصميم داشته فيلمي درباره نسلكشي نازيها در خلال جنگ جهاني دوم توليد كند اما به داستان روايي خوبي دست نيافته است. اكنون چه داستاني بهتر از انقلاب دروني يك مرد پولدوست و هوسباز تا تبديل شدن به اسطورهاي انساني و مثال زدني؟ شيندلري كه از تبديل شدن كارخانهاش به يك نوانخانه ابا دارد اكنون به فردي روشنضمير تبديل ميشود كه براي نجات جان انسان ها از هيچ چيز از جمله جان و مال و اعتبار كوتاهي نميكند.
کلی من (نویسنده ی مهمان)
ادامه مطلب
